Anıl Özmutlu

Anıl Özmutlu

19 Kasım 2020 00:00:00

GELECEK

 

            “Geleceğini kaybetmek, yaşanan zamanı boşlaştırıyor.”

            *

            33 yıl önce kaybetmiştik kendisini.

Oğuz Atay’ın günlüğüne yazdığı söz bu.

            Beyninde bir tümör varlığını öğrendikten sonra yazmış.

            Ki bu tümör onun hayatını kaybetmesine neden oldu.

            *

            Aslında ne kadar önemli, ne kadar derin, ne kadar hayatı anlatan bir söz.

            Özellikle de günümüzde yaşananları gördükten sonra daha da önemli olduğu görülüyor.

            *

            Yaşama sevinci.

Motivasyon.

            Heyecan.

            Sahiplenme.

            *

            Bunlar olmadan yaşayamıyor insan.

            Hayatında bu kavramlar olmadan olmuyor.

            *

            Nedir insana yaşama sevincini veren?

            Nedir umutlu olmasını sağlayan?

            Bugününü değerli kılan?

            *

            Ya da şöyle soralım.

            Bugünün tadını nasıl çıkarabiliriz?

            Bugünümüzü anlamlı kılan şey ne?

            *

            Düşündüğümüz zaman tüm bunların aslında tek cevabı var.

            Merak.

            Yarının merakı.

            Yarının umudu.

            *

            Belki de hiç ulaşamayacağımız yarının umudu.

            İnsanın elinden yarının alırsanız aslında her şeyini almış oluyorsunuz.

            Yarın için umudu olmayan insanın bugününün hiçbir anlamı olmuyor ki.

            Hedefleri olmayan insanların başarılı olamayacağı gibi.

            Sürekli yeni hedefler koyup önümüze onlara ulaşmak gibi.

            *

            Öleceğini bile bile yaşamak böyle bir şey işte.

            Sadece insana mahsus bir özellik.

            Sonunu bilmek ve buna rağmen umudunu kaybetmemek.

            Yaşamak bu işte.

*

            Bakın günümüze.

            Yarın için umudu olmayanların yüzünden bu haldeyiz.

            Bir beklentisi olmayanların.

            Hasbelkader yaşayanların.

            Onların vurdumduymazlığı, sorumsuzluğu yüzünden bu hallerdeyiz.

            *

            Corona yeniden patladı.

            Darmadağın ederek de ilerliyor.

            Bunun önünü almaya çalışanlar ile sorumsuzlar arasındaki uyumsuzluk nedeni ile bu kadar ilerliyor.

            *

            Pek çoğumuz, durumun çok öncesinden farkına varmıştık.

            Uyarılar, önlemler, hepsi bu nedenleydi.

            Ama büyük bir kesimin umurunda bile olmadı.

            Cahiller, umursamazlar, vurdumduymazlar, sorumsuzlar.

Adlarına ne derseniz deyin.

Hiç farketmiyor.

*

Onların yüzünden günahsız bir dünya insan canından oluyor.

Onların yüzünden pek çok masum hastanelerde yoğun bakımlarda can çekişiyor.

Onların yüzünden içinden çıkılamaz bir kaos yaşanıyor.

Onların yüzünden dünya yaşanmaz bir hale doğru gidiyor.

*

Aslında her şey çok basit.

Ama kimse bununla ilgilenmiyor.

Herkes suçluyu başka yerde arıyor.

Kimse kendine bakmıyor.

*

Bu ortamda yarını merak edemiyoruz.

Geleceğimizi kaybediyoruz.

Bu da yaşadıklarımızı, yaşanan zamanı anlamsızlaştırıyor.

*

Geleceğinizi düşünüyorsanız.

Çocuklarınızı düşünüyorsanız.

Torunlarınızı düşünüyorsanız.

İnsanca yaşamak istiyorsanız.

Azıcık kafanızı kullanın.

Azıcık uyarılara kulak verin.

Yeter!...

 

Aklınızda Bulunsun:  Umut belki de gelecek sayfadadır. Kapatma kitabı.

Yorum yap

Yazarın Diğer Yazıları